W tym roku ukazała się nowa płyta Lenny'ego Kravitza zatytułowana "Black And White America". To bardzo dobry krążek, pokazujący powrót do wysokiej formy artysty, po ostatnich kilku słabszych wydawnictwach. W ramach trasy promującej płytę, Kravitz wraz z 7-osobowym zespołem instrumentalistów zawitał do Warszawy. W ten zimny listopadowy wieczór Lenny Kravitz rozgrzał stolicę do czerwoności i wielu w tym Ja zapamięta ten koncert na bardzo długo. Lenny to showman pełną gębą, wie jak zawładnąć sercami publiczności. A, że przy tym jest utalentowanym muzykiem i dysponuje prawdziwą armią hitów, więc wieczór na Torwarze musiał być udany :)
(...)
Paramore to zespół kojarzony głównie z utworem "Decode", nagranym jako ścieżka dźwiękowa do pierwszej części filmu "Zmierzch". W związku z tym przypięto im łatkę zespołu związanego z nurtem Emo. Jak się okazało całkowicie niesłusznie, bo Paramore ma do zaoferowania coś znacznie więcej niż ckliwe teksty dla nastolatków. Ich muzyka to dynamiczny pop-punk i atrakcyjna wokalistka Hayley Williams, która słynie z czerwonych włosów i niesamowitej energii scenicznej.
[...]
Warszawski koncert był pierwszym występem Paramore w Polsce. Zespół na przełomie 2010 i 2011 przechodził różne zawirowania włącznie z odejściem jego dwóch założycieli - braci Farro. Pozostało to jednak bez większego wpływu na postawę zespołu i tworzoną muzykę. Potwierdziło się wszystko to, z czego Paramore słynęło do tej pory - niesamowita energia, żywiołowa Hayley Williams z mikrofonem-marchewką na wokalu oraz dynamiczne, szybko wpadające w ucho numery.
Kolejni idole z dzieciństwa - Roxette - przyjechali do Warszawy więc na Torwarze nie mogło mnie zabraknąć. Ich płyta "Joyride" (wtedy piracka kaseta - zdjęcie okładki obok) gościła w moim magnetofonie równo często jak Guns N' Roses czy Aerosmith. Roxette to zdecydowanie zespół po przejściach - wokalistka Marie przeszła bardzo ciężkie chwile związane z chorobą nowotworową mózgu, którą na szczęście udało się wyleczyć. Co prawda pozostawiło to po sobie spory ślad - nie jest już tak energiczna i słabiej śpiewa - ale i tak jestem pełen podziwu, że po czymś takim ma odwagę wychodzić na scenę.
Po raz drugi w historii do Polski zawitał festiwal Sonisphere. Po zeszłorocznym występie "wielkiej czwórki" metalu ciężko będzie przebić organizatorom podobny lineup, ale tym razem też zapowiadało się ciekawie. Od rana wystąpiło ok. 20 zespołów w tym m.in. Hunter, Killing Joke, Mastodon, Volbeat oraz oczywiście dwie największe gwiazdy wieczoru - Motorhead i Iron Maiden. Widziałem tylko dwie ostatnie i na nich się skupię w swojej relacji.
W porównaniu do lat ubiegłych, w tym roku SGGW się postarało i na juwenalia ściągnęło kilka ciekawych zespołów zagranicznych, które przyciągnęły na Ursynów sporą publiczność z całej Polski. Tym samym coroczne święto jednej uczelni zamieniło się w całkiem spory festiwal. Do tego przystępne ceny wręcz zachęcały do przybycia. Niestety Ursynalia zostały wyznaczone na środek tygodnia (co było zapewne warunkiem, żeby takie zespoły jak Korn czy Guano Apes się wogóle pojawiły), co nie spodobało się okolicznym mieszkańcom ze względu na sporą dawkę hałasu (koncerty trwały do 2 w nocy). Ale mimo wszystko było warto. Nie widziałem wszystkich koncertów, ale kilka perełek się znalazło, na czele z występem Alter Bridge. Ale po kolei ...
Po raz kolejny polski serwis fanów GN'R zwraca się do fanów z prośbą o podpisanie petycji w sprawie organizacji koncertu zespołu Guns N' Roses w Polsce. Na chwilę obecną akcję poparło ponad 2300 osób. Filmik promujący akcję możecie obejrzeć poniżej.
Petycję można poprzeć podtym adresem. Należy pamiętać o zweryfikowaniu podpisu, poprzez kliknięcie w link, który przychodzi na adres e-mailowy podany przy podpisywaniu petycji.
Przypomnijmy, że Guns N' Roses koncertowali już w Polsce w czerwcu 2006 na stadionie Legii w Warszawie, gdzie dali niesamowity 2,5 godzinny rockowy show. Liczna reprezentacja polskich fanów pojawiła się również we wrześniu 2010 roku w Pradze.
100-lecie Hajduka Split, czyli jak na legalu "zapalić" miasto ...
W sobotę 12 lutego stulecie swojego powstania świętował Hajduk Split - wielokrotny mistrz Chorwacji. Z tej okazji jego kibice równo o godzinie 12 odpalili tysiące rac i wystrzelili w powietrze mnóstwo sztucznych ogni, co dało niesamowite wrażenie jakby całe miasto stanęło w płomieniach. Świętowano jednak nie tylko w Splicie, ale również w innych miejscowościach, które trzymają kciuki za Hajduka - m.in. w Rogoznicy, Sibeniku oraz Dubrovniku, gdzie race odpalono na murze wokół zamku.
Dzień później odbył się towarzyski mecz Hajduka ze Slavią Praga, na którym pojawiła się okolicznościowa kartoniada na 100-lecie klubu. Więcej zdjęć i filmików z tego niecodziennego wydarzenia na stronie Ultras-tifo.net. Przy tych obchodach, 100-lecia polskich klubów, które mają już za sobą tą rocznicę (Wisła, Cracovia, ŁKS) wypadają bardzo blado.
Złote Globy rozdane, a Oscary tuż tuż. Czas więc podsumować to co działo się w przemyśle filmowym w ciągu 12 miesięcy minionego roku. A działo się sporo. Sporo ciekawego, ale i sporo złego. Jak zawsze zresztą. Niektóre filmy zachwyciły, a inne nie spełniły pokładanych w nich nadziei miłośników kina oraz krytyków filmowych.
Postanowiłem więc krótko podsumować 2010 rok w polskim i światowym kinie. W tym celu prezentuje swój subiektywny ranking obejrzanych produkcji. Od razu zaznaczam, że jest to tylko moja opinia i każdy może mieć prawo do innej. Nie obejrzałem wszystkich możliwych filmów nakręconych w 2010 roku, tylko te, które mnie osobiście interesowały (nie ze wszystkimi się udało ale o tym później). Stąd brak w rankingu kreskówek, większości komedii romantycznych, filmów sci-fi, produkcji z Bollywood czy westernu „Prawdziwe Męstwo”. Myślę jednak, że udało mi się stworzyć ranking, który odzwierciedla gusta większości kinomanów. Mam również nadzieję, że ten ranking pomoże wybrać dobre kino tym, którzy ostatnio nie mieli czasu zasiąść przed ekranem i uniknąć rozczarowania niektórymi tytułami.
Kilka lat temu liga NBA wymyśliła sobie hasło reklamowe "Where Amazing Happens" mające podkreślić to, że rzeczy niezwykłe i najlepsze jeżeli chodzi o światową koszykówkę dzieją się w lidze zawodowej za oceanem. Amerykanie mają na tym punkcie manię wyższości gdyż stworzyli to co najlepsze w baskecie - wychowali wielu legendarnych graczy, a liga NBA przez wiele lat uosabiała to co najlepsze i magiczne. Jednak po tym jak kolejne Dream Teamy oparte na graczach NBA nie dawały rady w międzynarodowych rozgrywkach a zainteresowanie ligą spadło do żenujących poziomów oglądalności (np. finały w 2002 roku Lakers - Nets), do pracy ruszyli marketingowcy próbując ratować nadszarpnięty wizerunek amerykańskiego kolosa.
W tym celu stworzyli chwytliwe hasło, które wypromowali (co było łatwe ze względu na ekspansję NBA do Europy i Chin a także rozwijający się Internet) i starali się pokazać, że największe emocje wciąż są u nich. Że tylko NBA może zaoferować największe gwiazdy, największe pieniądze i największe emocje. Liga powoli odzyskała utracony wizerunek - raz za sprawą świetnie radzącej sobie kadry USA (złoto na IO' w Pekinie, złoto na MŚ w Turcji), dwa za sprawą powrotu legendarnej rywalizacji Boston Celtics z Los Angeles Lakers, a trzy za sprawą takich emocjonujących meczów i zaciętych końcówek jak minionej nocy. Nigdzie indziej nie umieją tak wypromować bohaterów, nigdzie indziej przeciętny mecz ligowy nie cieszy się takim zainteresowaniem i nie jest tak wypromowany.
A czemu ? Bo nigdzie indziej nie grają w koszykówkę na tak wysokim poziomie - stąd chwała dla takich bohaterów jak Tyreke Evans jest całkowicie zasłużona - choćby trwała chwilkę, bo już jutro, a może za tydzień NBA będzie się chwaliła innymi wspaniałymi zawodnikami, zaciętymi meczami. Od tego zaczynają się przecież tworzyć legendy. A tych w historii NBA nie brakowało. Jordan, Bird, Magic - to tylko pierwsze z brzegu przykłady graczy, którzy zaczynali od takich rzutów a skończyli jako wielokrotni mistrzowie.
A na razie zapraszam do obejrzenia niesamowitej końcówki meczu Sacramento Kings - Memphis Grizzlies z wczorajszej nocy. WHERE AMAZING HAPPENS !!! Po prostu !
